تعطیلات رویایی هر گردشگر واقعی: بر روی ماسه های سفید ساحل دراز بکشید و از استراحت لوکس خود در زیر نور خورشید اقیانوس آرام جنوبی لذت ببرید. سر و صدای مرغان دریایی بر نسیم گرم دریایی سوار شده و با صدای ملایم خش خش برگ های درختان نخل بالای سرتان ترکیب میشود. شما تمام این صحنه ها را در حالیکه چشمانتان نیمه باز است تصور میکنید.

آلن دایر این منظره ی زیبا را از خورشید گرفتگی 22 تیر 88 از جزایر کوک در اقیانوس آرام جنوبی تهیه کرده است.
بهشت از این بهتر هم میشود؟ فردا ظهر اینگونه خواهد بود.
یکشنبه 20 تیر ماه، ماه نو مستقیما از مقابل خورشید عبور خواهد کرد تا یک خورشید گرفتگی زیبا را در جنوب اقیانوس آرام خلق نماید. گرفت کلی در مسیر 1000 مایلی اش بر روی اقیانوس از جزایر کوک، جزیره ایستر، تعدادی از صخره های مرجانی جزایر پلی نزی فرانسه و نواحی جنوبی قاره آمریکای جنوبی عبور خواهد کرد.
لیکا گوهاتهاکورتا یکی از خورشید شناسان ناسا که خود بیش از هشت خورشید گرفتگی کلی را در مناطق گوناگون از شهرهای شلوغ گرفته تا بیابان های بی آب و علف و قله های پرت و دور افتاده کوه ها دیده میگوید: ((منظره ای زیبا خواهد بود. گرفت خورشید بر فراز اقیانوس آرام از همه ی اینها زیباتر خواهد بود.))

تصویری که فضانوردان ایستگاه فضایی میر از سایه ی ماه بر روی زمین در طی خورشید گرفتگی سال 1999 تهیه کرده اند.
او چگونگی آغاز این خورشید گرفتگی را تصور میکند: در ابتدا سایه ی دوست داشتنی ماه از فراز چشم اندازهای زیبای پیش روی ناظران گذر خواهد کرد تا نسیمی از نوع خاص خودش تولید نماید که به رقابت با نسیم دریا بپردازد. ناظران با دقت، متوجه نوارهای سایه (آخرین موج از سایه ی ماه که جویندگان سایه به خوبی آن را میشناسند اما پدیده ای معماگونه است) که همچون موج هایی بر روی ساحل حرکت میکنند، خواهند شد در حالیکه جهت و دمای باد تغییر میکند. تاریکی که از پس اینها می آید خصوصیتی بیگانه دارد، نه آن قدر تاریک که همچون شب باشد ولی تاریکی آن به مقداری است که مرغان دریایی را راضی کند تا به سمت لانه هایشان بر روی جزیره بازگردند. در حالیکه فریاد این مرغان فرو می نشیند، صدای جانداران شب زی جای آنها را میگیرد، سمفونی مرکب از صدای قورباغه ها و جیرجیرک ها که این بار در هنگام ظهر اجرا میشود.
پس از آن نوبت به لحظه ای میرسد که جویندگان سایه را به اینجا کشانده است: تاج خورشید ناگهان ظاهر میشود. هنگامی که ماه دقیقا بر روی خورشید قرار میگرد، پیچک های محسور کننده ی گاز در آسمان پخش میشود. این لایه های خارجی جو خورشید است که خودش را به طور کامل در معرض دید چشم انسان قرار میدهد.
تاج خورشید خودش را نمایان میسازد. این تصویر در طی کسوف 9 فرودین 1385 تهیه شده است.
در هر صورت گوهاتهاکورتا یک پیش بینی دارد. این پیش بینی بر اساس پیشرفت های جدید خورشید شناسی است. برای اولین بار ناسا دو کاوشگر مختلف دارد که در جهت های مخالف خورشید قرار گرفته اند: (( استریو A و استریو B به ما منظره ی سه بعدی زنده از تاج خورشیدی میدهند. چیزی که پیش از این نداشتیم. این به ما کمک میکند تا ظاهر تاج خورشید را در طی کسوف پیش بینی کنیم.))
با بررسی تصاویر کاوشگرهای استریو و سوهو، گوهاتهاکورتا پیش بینی میکند که ناظران شاهد 4 جریان سفید روح مانند باشند که در دو طرف خورشید قرار داشته باشند و شکلی ضربدری X را به وجود بیاورند که یک حفره ی سیاه در مرکزش قرار داشته باشد.
گوهاتهاکورتا میگوید: ((من برای اینکه پیش بینی هایم اشتباه باشد آماده ام. این برای اولین بار است که یک نفر با استفاده از داده های کاوشگرهای استریو چنین پیش بینی انجام میدهد. بسیار جالب خواهد بود که ببینیم آیا این پیش بینی جواب میدهد یا نه.))
منبع: ناسا




