ساکنان نیمکره ی شمالی زمین مدتهاست که در حسرت ظهور دنباله داری زیبا و پرنور هستند تا زینت بخش آسمان نیمکره ی شمالی باشد. دنباله داری همچون مکنات (C2006/p1) که چند سا.ل پیش مناظر بسیار زیبایی در معرض دیدگان نیمکره ی جنوبی ها قرار داد 

هنگامی که دنباله دار النین (C/2010 X1) در دسامبر سال گذشته کشف شد پیش بینی می شد که  دست کم انتظار فراتر رفتن از حد دید چشم غیر مسلح را برآورده کند. خوب باید قبول کرد که نمی بایست انتظار ظهور مکنات یا هیل باپی دیگر میداشت اما ساکنان نیمکره شمالی اندکی از دیدن دنباله دارهای پرنور ناامید شده اند. پیش بینی می شد که مسیر النین در درون منظومه شمسی در نهایت به حضیض مداری با فاصله تنها 0/48 واحد نجومی در 10 سپتامبر امسال ختم شده و در نهایت با قرار گرفتن در فاصله 0/23 واحد نجومی از زمین در اواسط اکتبر در یک جهش سریع با درخشندگی مناسب به مدت چند هفته در آسمان صبحگاهی نمایان شود.

اما افسوس که چنین اتفاقی نیفتاد! حدود 10 درصد دنباله دارهای بلند دوره ی این چنینی به طور تصادفی در اولین بازدیدشان از درون منظومه شمسی متلاشی می شوند و دنباله دار النین نیز به همین سرنوشت دچار شد. در ماه آوریل این میهمان ناخوانده ی یخی به تدریج نشانه هایی از خستگی از خود بروز داد! و در نهایت 3 هفته پیش از رسیدن به حضیض ظاهرا به طور کامل خودش را از بین برد.

این تمام آنچیزی است که از دنباله دار النین بر جای مانده. در این تصویر که حدود یک ماه پیش با 5 دقیقه نوردهی با استفاده از یک تلسکوپ شکستی 4 اینچ تهیه شده است ضربدر قرمز رنگ محل پیش بینی شده ی دنباله دار النین را در هر فریم نشان می دهد. خط خفیفی که لحظه ای در سمت راست تصویر به چشم می خورد سیارک بی نام 138524 از قدر 14/5 است!

جان بورتل که به مدت بیش از 50 سال میهمانان یخی منظومه ی شمسی را دنبال می کند می گوید: (( دنباله دارهایی که شروع به متلاشی شدن می کنند مدت زیادی پس از آغاز این فرآیند دوام نمی آورند (که البته این در مورد دنباله دارهایی که شکافته شده و به چند تکه ی کوچکتر تقسیم می گردند صادق نیست). برای دنباله دار النین نیز این فرآیند از اواخر ماه اوت آغاز شد. محو شدن دنباله دار النین ناگهانی و دراماتیک بود.))

اما همچنان برخی از منجمان سرسخت به دنبال آخرین اثرات باقیمانده از این دنباله دار در آسمان می گردند که البته موفقیت چندانی در پی ندارد. خوان خوزه گونزالز اخیرا دوبار گزارش دیدن ابری محو را از ارتفاعات 1720 متری آلتو دل کاسترو در شمال اسپانیا ارائه داده است. مشاهداتی که بسیاری دیگر از منجمان کارکشته در این زمینه که اغلب مجهز به دوربین های عکاسی حرفه ای مناسب برای انجام این کار هستند در مورد آن اختلاف نظر دارند.

فارغ از جدال بر سر مشاهده ی بصری یا عکاسی با سی سی دی که همواره در مباحث دنباله دارها مطرح است، در این زمینه که دنباله دار النین هیچگاه تهدیدی برای موجودیت زمین نیست و نبوده هیچ جای سوالی وجود ندارد. حاشیه ای که بسیاری از رسانه ها در مورد احتمال بالای برخورد این دنباله دار با زمین در اوایل سال جاری میلادی به وجود آوردند. ارنستو گایدو، جیووانی سوسترو و نیک هووس حدود 1 ماه پیش با استفاده از یک رصدخانه ی کنترل از راه دور در نیو مکزیکو توانستند ابری نازک در محل پیش بینی شده ی دنباله دار النین در آسمان ثبت کنند. آنها در وبسایت خود اشاره می کنند: (( این ابر حدودا 40 دقیقه ی قوس طول و حدود 6 دقیقه ی قوس کشیدگی در ناحیه ی پیش بینی شده داشت.))

در همین حال منجمانی که از ندیدن دنباله دارها به تنگ آمده اند می توانند در لابه لای ستارگان صورت فلکی هرکول (جاثی) دنباله دار گاراد را بیابند. البته به نظر نمی آید که این دنباله دار هیچگاه به درخشندگی بیش از قدر 7 برسد اما این میزان درخشندگی را تا دی ماه حفظ خواهد کرد. ضمن اینکه محل آن در آسمان در طی این مدت تغییر زیادی نخواهد داشت. بنابر این لباس گرم بپوشید و تلسکوپ ها و دوربین های دوچشمی تان را همراه خود بیرون ببرید و با استفاده از نقشه های راهنما نگاهی به این دنباله دار بیندازید!

منبع: Skyandtelescope.com

پس از یک مسافرت چهار ساله آرام در فضای بین سیاره ای، سپیده دم Dawn)، کاوشگر سیارکی ناسا، سرانجام در مداری به دور اولین مقصدش قرار گرفت، این مقصد جایی نیست جز سیارک 4- وستا. و این آغازی است بر مطالعه ی یک ساله ی دومین سیارک پرجرم کمربند اجرام خردی که بین مریخ و مشتری واقع شده است. اکنون سپیده دم اولین کاوشگری است که در مداری به دور یک جرم در کمربند سیارک ها میگردد.

هرچند که سپیده دم با ارسال اطلاعات مهندسی قرار گیری اش را در مدار تایید کرد اما زمان دقیق قرار گرفتن در مدار تا هنگامی که جرم وستا به طور دقیق اندازه گیری شود معلوم نخواهد شد. (جرم بیشتر به معنای این است که قرارگیری در مدار دیرتر از زمان تخمین زده شده در ساعت 1 شب 25 تیر به وقت محلی شرق آمریکا انجام شده است و طبیعتا جرم کمتر کم عکس این مطلب را میرساند.)

چند روز پیش از قرار گرفتن سپیده دم در مدار وستا، ناسا تصویری از وستا را که توسط سپیده دم در 18 تیر تهیه شده بود منتشر کرد. در هنگام تهیه این تصویر سپیده دم تنها 41 هزار کیلومتر از این سیارک فاصله داشت. در این تصویر جزئیاتی با اندازه 4 کیلومتر قابل تفکیک است.

سپیده دم که در 27 سپتامبر سال 2007 به فضا پرتاب شد مجهز به دوربین های کیفیت بالا، طیف نگارها و سایر ابزارهایی است که به این کاوشگر قابلیت بررسی و کاوش دقیق ماهیت حقیقی دو جرم بیگانه را میدهند: 4- وستا و 1- سرس. پس از بررسی یکساله ی وستا، سپیده دم سفرش را به مقصد سرس در ژوئیه سال 2012 آغاز خواهد کرد. همچنین هنگامی که در فوریه سال 2015 سپیده دم به سرس رسیدف اولین کاوشگری خواهد شد که در مدار دو جرم مختلف در منظومه شمسی قرار گرفته است. دانشمندان معتقدند که این دو جرم که در اوایل دوران حیات منظومه شمسی به وجود آمده اند، حاوی اطلاعات مهمی در مورد تشکیل سیارات خاکی منظومه شمسی هستند. همچنین این اطلاعات به هموار کردن جاده ی سفرهای بین سیاره ای آینده انسان کمک خواهد کرد. طبق برنامه طرح شده برای ناسا توسط رئیس جمهور اوباما، تا سال 2025 ناسا می بایست بر روی یک سیارک انسان پیاده نماید.

پس از یک مسافرت چهار ساله و طی 2/8 میلیون کیلومتر مسافت، سپیده دم همچنین به بیشترین میزان شتاب پیش راننده ثبت شده برای یک کاوشگر دست یافت. این مقدار با توجه به موتورهای یونی این کاوشگر برابر 6/7 کیلومتر بر ثانیه بود. این موتورها با بیرون راندن یون ها نیروی پیش رانشی و سرعتی تولید میکنند که بالاتر از هر تکنولوژی موجود دیگری در حال حاضر است. مارک ریمن مهندس ارشد پروژه میگوید: ((سپیده دم به همان زیبایی که با موتور یونی اش فضای بین سیاره ای را در می نوردید، به آرامی وارد مدارش به دور وستا شد. این واقعا به طرز غریبانه ای جالب است که ما به نسل بشر این فرصت را میدهیم که به یکی از آخرین دنیاهای کشف نشده در درون منظومه ی شمسی نگاهی دقیق بیندازند.)) او همچنین در ابتدای این ماه به این نکته اشاره کرده بود که اولین مقصد سپیده دم: ((چروکیده و پلاسیده، کهن و همراه با مجموعه ای از ویژگی های چشمگیری است که میتوانند شاهدان گشمده ای بر برخی از سحرآمیزترین دوران های حیات منظومه شمسی باشند.))

وستا سیارکی با 530 کیلومتر قطر است و دومین جرم پرجرم در کمربند سیارک ها محسوب میشود. تصاویر زیادی از این سیارک توسط تلسکوپ های زمینی و فضایی در طی نزدیک به دو قرن اخیر تهیه شده است اما این تصاویر قادر به نشان دادن جزئیات زیادی از این سیارک نبوده اند. کریستوفر راسل محقق ارشد پروژه از دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس میگوید: ((ما شروع به کاوش و مطالعه ی جرمی نموده ایم که میتوان ادعا کرد که قدیمی ترین سطح باقیمانده در منظومه شمسی را داراست. از این بخش از فضا مدت ها چشم پوشی شده بود. تاکنون تصاویری که از وستا دریافت کرده ایم نشان دهنده ی سطحی است که برخی از قدیمی ترین رویدادهایی را در وستا به وقوع پیوسته را همچنان حفظ کرده است. همچنین میتوان به واقعه نگاری هایی که سطح وستا از یورش هایی که در دوران های گوناگون شاهدش بوده و آنها را به گونه ای ثبت کرده اشاره کرد.))

اولین تصویری که سپیده دم پس از قرار گرفتن در مدار وستا از آن تهیه کرده است حاوی اطلاعات زیادی در مورد این سیارک است. هنگامی که سپیده دم در دام گرانش وستا افتاد فاصله تقریبی آن از سیارک حدود 16 هزار کیلومتر بود.

بسیاری بر این باورند که وستا منبع بسیاری از شهاب سنگ هایی است که بر روی زمین فرود می آیند. وستا و همسایه ی ناسایی جدیدش، سپیده دم، در حال حاضر 188 میلیون کیلومتر از زمین فاصله دارند. تیم سپیده دم از اواسط مرداد ماه شروع به گردآوری اطلاعات علمی خواهد کرد.

آن چیزهایی که اکنون ما در مورد وستا میدانیم حیرت آور اما در عین حال ناقص است. تصاویر تلسکوپ فضایی هابل نشان از این دارد که در اوایل دوران حیات منظومه شمسی وستا کوبیده شده است! مطالعات رادیو ایزوتوپی شهاب سنگ هایی که منتصب به وستا هستند نشان میدهند که احتمالا این جرم همچون سایر سیارات خاکی در حدود 5 تا 15 میلیون سال به طور تواما رشد کرده است. پس از آن به مقدار کافی گرم شده است (به علت واپاشی رادیو ایزوتوپ ها درونی اش) تا دست کم بخشی از آن ذوب شود. محققان بر این باورند که شاید وستا یک هسته آهن- نیکلی و گوشته ای مملو از فلزات در زیر پوسته ی صخره ایش داشته باشد.

تصویر خیالی از سپیده دم و سیارک وستا.

هرچند که فرآیند قرارگیری در مدار کامل شده است اما فاز نزدیک شدن بیشتر به وستا ادامه پیدا خواهد کرد و در طی سه هفته آینده از فاصله آن با وستا مرتبا کاسته خواهد شد. در این حین تیم سپیده دم بر روی زمین به جستجو برای یافت اقمار احتمالی وستا، تهیه ی تصاویر بیشتر به منظور ناوبری، مشاهده خصوصیات فیزیکی وستا و تهیه اطلاعان کالیبراسیون ادامه خواهند داد.

همچنین هدایتگران پروژه، میزان نیروی جاذبه ی وستا را بر روی کاوشگر اندازه گیری خواهند کرد تا جرم سیارک را با دقتی بالاتر از محاسبات پیشین محاسبه نمایند. بدین ترتیب آنها قادر خواهند بود زمان دقیق ورود به مدار را تصحیح نمایند.

دینامیک شناسان از تاثیر وستا بر روی حرکت کاوشگر به منظور پی بردن به جرم سیارک و همچنین استنباط در مورد پراکندگی جرم در درون آن استفاده خواهند کرد. و همچنان که سپیده دم به منظور انجام دادن این اندازه گیری ها به سطح وستا نزدیک و نزدیک تر خواهد شد، این کاوشگر برخی از بهترین تصاویری که تاکنون از این سیارک تهیه شده است را به خانه ارسال خواهد کرد.

در ابتدا، سپیده دم در فاصله 14500 کیلومتری از سطح وستا شناور خواهد بود. پس از آن از اواخر مرداد ماه سیستم پیشران یونی سپیده دم این مقدار را به 4500 کیلومتر کاهش خواهد داد و در نهایت در اوایل سال میلادی آینده این مقدار به تنها 170 کیلومتر کاهش پیدا خواهد کرد. تفیک پذیری تصاویر از 500 متر در هر پیکسل که در حال حاضر شاهد آن هستیم به 30 متر در پیکسل در سال 2012 افزایش پیدا خواهد کرد. تیم علمی سپیده دم محدوده کاوش های این کاوشگر را گسترش داده اند و حتی برای یافتن قمری به دور این سیارک برنامه ریزی میکنند.

تصویری خیالی که چگونگی تهیه اطلاعات طیفی توسط سپیده دم را از وستا نشان میدهد.

خوشبختانه برای منجمانی که قصد مشاهده این سیارک را در آسمان شب دارند، رسیدن سپیده دم به وستا در هنگامی به وقوع پیوسته است که این سیارک به راحتی با استفاده از دوربین های دوچشمی و تلسکوپ ها قابل مشاهده است. وستا در حال حاضر از قدر 6+ و در صورت فلکی جدی قرار دارد و تقریبا به اندازه ی درخشان ترین وضعیتش درخشان است. البته شاید خبر بد این باشد که

برای منجمان نیمکره شمالی، وستا در هنگام نیمه شب در ارتفاع کمی در جنوب شرق قرار خواهد داشت و به تدریج تا طلوع خورشید و هنگام "سپیده دم" به ارتفاع آن اضافه خواهد شد. شما با استفاده از این نقشه میتوانید مکان دقیق وستا را در آسمان بیابید. و البته نباید فراموش کنید که حتی قدرتمندترین تلسکوپ های آماتوری وستا را تنها همچون یک نقطه ی کوچک نورانی نمایش میدهند، پس انتظار مشاهده ی کاوشگر بسیار کوچک سپیدم دم در یک چنین فاصله ای بیشتر شبیه یک جوک است!

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد کاوشگر سپیده دم میتوانید به وبسایت آن مراجعه نمایید.

منابع: ناسا، Skyandtelescope.com

هر روزتان نوروز

نوروزتان پیروز

به نظر می آید مدت ها از روزهایی که کشف یک قمر جدید به دور سیاره ای تحسین و توجه همگان را جلب میکرد گذشته باشد.

بر طبق اعلام اتحادیه جهانی نجوم چند منجم توانسته اند دو قمر کوچک به دور سیاره مشتری بیابند. در مورد مشخصات این دور قمر در ادامه توضیحاتی خواهم داد. اما باید اعتراف کنم که این خبر خیلی دیر بر روی سایت قرار گرفته است. از اعلام خبر کشف این دو قمر حدودا یک ماه میگذرد و در این حالیست که در خبر قرار گرفته بر روی وبسایت اتحادیه جهانی نجوم نیز ذکر شده است که این کشف حدود 10 ماه پیش و هنگامی انجام گرفته است که مشتری در نزدیکترین مقابله اش با زمین در فاصله بین سال های 1963 تا 2022 قرار داشت.

در هر صورت این دو قمر جدید (اس 2010 جی 1) و (اس 2010 جی 2) نامیده شده اند. رابرت جاکوبسن، مارینا بروزوویچ، برت گلدمن، مایکل الکساندرسن اولین قمر را در تصاویر تهیه شده از مشتری توسط تلسکوپ 5 متری رصدخانه هیل در کالیفرنیا در هفتم سپتامبر سال گذشته کشف نمودند. تصاویر تایید کننده در شب پس از کشف، و سپس در طی چندین ماه مشاهده توسط کریستین ویلت با استفاده از تلسکوپ کانادا- فرانسه- هاوایی واقع بر روی قله ماناوکیای هاوایی تهیه شدند. اما داستان کشف قمر دوم تا حدودی برعکس است. ویلت قمر دوم را در 8 سپتامبر با استفاده از تلسکوپ سی اف ایچ تی کشف نمود و پس از آن منجمان رصدخانه پالومار آن را توسط تصاویری که شب پیش از کشف تهیه کرده بودند تایید کردند.

هر دو این اقمار بسیار کوچک هستند: (اس 2010 جی 1) تنها 2 کیلومتر قطر دارد و قدر آن در هنگام کشف 23/3+ بود. (اس 2010 جی 2) اندازه ای معادل نصف قمر اول دارد و قدر آن هنگام کشف 23/9+ بود. هر دو قمر در مدارهایی نامنظم به دور مشتری میگردند. شیب و خروج از مرکز بسیار زیاد مدار این دو قمر باعث میشود که آنها در جهت های عکس جهت چرخش مشتری به دور خودش و سایر اقمار بزرگ آن به دور مشتری بگردند. در واقع این دو قمر حرکت رو به عقب دارند.

از همین جا میتوان دریافت که این دو جرم کوچک در حین سرگردانی در منظومه شمسی اسیر گرانش غول منظومه شمسی شده اند. همانطور که اسکات شپارد متخصص سیارات بیرونی منظومه شمسی اشاره میکند، مشتری توسط خانواده های گوناگونی از اقمار کوچک نامنظم احاطه شده است که احتمالا باقیمانده اجرام بزرگتر با حرکت عقب گرد هستند که دچار تصادم های از روبه رو شده و به تکه های کوچک تقسیم شده اند.

بسیاری از اقمار گسترده ی مشتری به قدری دور هستند که حتی با فضاپیمایی در نزدیکی مشتری هم قابل شناسایی نیستند. این نما از هیمالیا، درخشان ترین قمر از این دست توسط کاوشگر کاسینی در 19 دسامبر سال 2000 از فاصله 4/4 میلیون کیلومتری تهیه شده است.

در نهایت (اس 2010 جی 1) و (اس 2010 جی 2) صاحب نامهایی اساطیری خواهند شد اما به نظر نمی آید که این اتفاق خیلی زود بیفتد. مجموعه ای از اقمار مشتری که در سال 2003 کشف شدند همچنان منتظر نظر گروه استخراج نام برای سیستم های سیاره ای اتحادیه جهانی نجوم هستند تا به کشف اعقاب و گذشته مبهم و سایر منسوبات افسانه ای پادشاه سیارات بپردازند و در نهایت اسامی مناسبی برای اقمار این سیاره ی بارور بیابند!

در ضمن، با کشف این اقمار جدید اکنون تعداد اقمار مشتری به عدد 65 رسید که در رقابت برای کسب عنوان بیشترین تعداد اقمار منظومه شمسی اندکی آن را بالاتر از زحل با 62 قمر قرار میدهد. در حال حاضر تعداد کل اقمار منظومه شمسی 171 عدد است که در این میان هفت قمر متعلق به سیارات خرد پلوتو، اریس و هااومئا هستند. لیست اقمار منظومه شمسی را میتوانید در اینجا چک کنید.

منبع: Skyandtelescope.com

کلی بیتی (Kelly Beatty) از وبسایت اسکای اند تلسکوپ: ((بیش از 30 سال پیش، یا دقیق تر بگویم 21 آوریل 1981، من در حیرت و خوشحالی دیوانه وار از پرتاب کلمبیا از پایگاه فضایی کندی فلوریدا به فضا و آغاز عصر شاتل ها بودم. پس وقتی جمعه گذشته روز پایان این عصر بود، من هم می بایست آنجا می بودم.))

مطالب بسیاری در مورد میراث شاتل ها، موفقیت های گسترده آن، شکست های غم انگیز آن و سلطه ی فعالیت های فضایی آمریکا در طی دو نسل در سرتاسر وب نوشته شده است. یک بررسی انجام شده توسط خبرگزاری اسوشیتد پرس نشان میدهد که پروژه شاتل ها از سرآغاز و در طی دوره ی 40 ساله در مجموع 196 میلیارد دلار هزینه داشته است. اما ما نمی خواهیم زیاد روی موضوع های اینچنینی متمرکز شویم. در عوض، اجازه دهید تا چند خاطره و بازتاب را به شما پیشنهاد کنم.

((من فراموش کرده ام که چه تعداد از مردم برای دیدن این پرتاب های محبوب به پایگاه فضایی کندی می آمدند. تخمین های رسمی در مورد جمعیتی که مایل ها در کنار جاده ها به انتظار نشسته بودند بین 500 هزار تا 750 هزار نفر است. البته من تعداد کمی از آنها را دیدم، چرا که پیش از سپیده دم با خودروی اجاره ایم در پایگاه فضایی کندی بودم.))

((با رسیدن به منطقه ی مخصوص خبرگزاری ها، من از لابه لای 1500 خبرنگار، عکاس، دستیار، رئیس و استاد رد شدم تا سرانجام توانستم یک محل مناسب در پشت تابلوی شمارش معکوس معروف پایگاه فضایی کندی بیابم.))

با توجه به توفان استوایی فعال بر روی دریای کارائیب آب و هوا در طی دو روز گذشته کاملا متغیر بود. اما با آغاز روز و خشک ماندن زمین خوش بینی ها در مورد پرتاب به هنگام آتلانتیس چه در اتاق کنترل و چه در بیرون از آن بیشتر شد. آتلانتیس سفرش را در ساعت 11:29 صبح به وقت محلی و پس از پایان شمارش معکوس 10 دقیقه ای آغاز کرد. ماموریت STS-135 و پایانی شاتل ها اکنون در حال انجام است. 

((من همچنین فراموش کرده ام که چه تعداد از افراد برای پرتاب این ماشین های غول پیکر زحمت میکشند. هزاران مهندس و تکنسین زحمت کش برای آخرین بار لیست های طولانیشان را چک کردند. برخی از افراد کهنه کار از ابتدای پروژه با آن بوده اند و این پرتاب آخر برای آنها به نوعی تلخ و شیرین است. بسیاری از آنها، چه پیر و چه جوان در هفته ها و ماه های آینده شغل هایشان را که زمانی افراد بسیاری در حسرت داشتن آن بودند از دست خواهند داد.))

17 تیر 1390: شاتل فضایی آتلانتیس سکوی پرتاب شماره 39 پایگاه فضایی کیپ کاناورال را به مقصد ایستگاه فضایی بین المللی ترک میکند.

به شخصه دیدن پرتاب شاتل متحیر کننده است. در جائیکه شما برای مشاهده می ایستید امکان شنیدن صدای شمارش معکوس وجود ندارد؛ در عوض شما فقط باید منتظر رویت دود برخاسته از محل پرتاب باشید. در حالیکه همه چیز ناگهان از زمین رها میشود ابتدا سه موتور اول روشن میشوند. اما هنگامیکه بوسترهای سیلو شکل موشک  روشن شدند، این ((محموله)) از زمین بر می خیزد

((شعله ی مخروطی شکل بلند و درخشانی که از این موتورها بیرون می آید، همواره مرا متحیر می کند. عکس و فیلم ها به خوبی عظمت آن را نشان نمی دهند. کل ارتفاع فضاپیما 56 متر است، اما شعله ها به نظر 3 برابر بلندتر می آیند. در واقع شاتل سوار بر ستونی از شعله و دود به آسمان می رود. پس از آن صدا شما را احاطه میکند، نه فقط صدای یک غرش بلند بلکه ضربات محکم انرژی که شما در شکمتان احساس میکنید.))

بسیاری از مردم در داخل و خارج از ناسا در مورد آینده ی کاوش های فضایی نگران هستند. البته ایستگاه فضایی بین المللی دست کم تا پایان دهه ی جاری به کار خود ادامه خواهد داد. اما با پایان ماموریت شاتل ها فضانوردان آمریکایی دیگر توسط فضاپیماهای آمریکایی به فضا نخواهند رفت. در عوض آنها بر طبق قرارداد و مبلغ پرداختی توافق شده، توسط فضاپیماهای سویوز روسیه که پیش از این بارها امتحان خود را پس داده اند به فضا خواهند رفت.

((آنچیزی که من هیچگاه در این مورد فراموش نکرده ام، این است که این اولین باری نیست که در برنامه های فرستادن انسان به فضای ناسا وقفه ای پیش می آید. ما گاهی اوقات چشم هایمان را بر روی وقفه ی 6ساله ای که بین ارسال آخرین کپسول آپولو و اولین پرتاب شاتل فضایی کلمبیا در سال 1981 صورت گرفت می بندیم. اکنون ناسا بر روی ساخت سیستم حمل و نقل فضایی چند منظوره متمرکز شده است، اما مناقشات قابل توجهی در مورد اینکه آیا این بهترین گام بعدی برای آمریکا خواهد بود یا نه وجود دارد.))

در ضمن، در آینده ی نزدیک شاهد کاوشگرهای جدید بسیاری خواهیم بود. به زودی ناسا کاوشگرهای دوقلوی گریل را به ماه و آزمایشگاه علمی مریخ را به سیاره سرخ خواهد فرستاد. سازمان های خصوصی همچون اسپیس ایکس (که سکوی پرتاب اختصاصی در پایگاه فضایی کیپ کاناورال دارد)، ویرجین گلکتیک و سایر سازمان ها متعهد شده اند تا هیجان سفر روزانه به فضا را برای همه ی شهروندان به ارمغان بیاورند.

((آینده ی آمریکا در فضا تضمین شده است. شاید ناسا چندین سال را به تجهیز و تجدید سازمان دوباره اختصاص دهد، اما فکر میکنم چند سال بعد، من بازهم در پایگاه فضایی کندی باشم تا پرتاب گونه ای جدید از فضاپیماهای آمریکایی را که به آسمان و تاریکی های ناشناخته ی در پس آن خواهد رفت، مشاهده کنم.))

منبع: اسکای اند تلسکوپ

دکتر رسول خدابخش طی حکمی از سوی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری به عنوان سرپرست دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان منصوب شد.

به گزارش خبرگزاری مهر، در حکم انتصاب سرپرست این دانشگاه ضمن اشاره به لزوم جلب مشارکت مسئولین استان و بهره مندی از تجارب اعضاء هیئت علمی و همکاران متعهد این دانشگاه، بر ضرورت حفظ بیت المال و اعمال سیاستهای موثر به منظور صرفه جویی در هزینه ها و رعایت دقیق مقررات و تلاش در جهت تربیت دانش آموختگانی قانون پذیر با نگرش ارزشی و معنوی تاکید شده است .

دکترخدابخش عضو هیئت علمی دانشگاه ارومیه بوده و دارای دکترای فیزیک و تکنولوژی نیروگاه هسته ای است و پیش از این مسئولیت معاونت های دانشجویی، آموزشی و اداری مالی دانشگاه ارومیه را عهده دار بوده است.

کامران دانشجو طی نامه ای جداگانه از خدمات ارزنده دکتر یوسف ثبوتی - رئیس سابق دانشگاه علوم پایه زنجان تقدیر کرد.

استاندار زنجان با اشاره به جایگاه برجسته علمی پروفسور ثبوتی در ایران و جهان ، گفت: دانشگاه تحصیلات تکمیلی زنجان ملک کسی نیست و از آن مردم و نظام جمهوری اسلامی است.

به گزارش خبرنگار مهر در زنجان، محمد رئوفی نژاد قبل از ظهر دوشنبه در آئین تودیع و معارفه روسای دانشگاه تحصیلات تکمیلی استان زنجان افزود: آجر به آجر دانشگاه تحصیلات تکمیلی از مال مردم است و کسی از جیبش پولی در اینجا خرج نکرده است. این دانشگاه نیز همانند سایر دانشگاههای کشور از آن عموم مردم است.

وی نبود تشکل بسیج دانشجویی، حراست و دفتر نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاه تحصیلات تکمیلی در علوم پایه زنجان را یک ایراد بزرگ و اساسی برای این دانشگاه دانست و افزود: چطور می شود این دانشگاه با سایر دانشگاهها متمایز باشد. این دانشگاه در داخل مرزهای ایران قرار دارد و باید مانند همه دانشگاههای دیگر اداره شود.

رئوفی نژاد تجمع و تحرکات صورت گرفته توسط برخی چهرهای داخل و خارج از استان در خصوص تغیر پرفسور یوسف ثبوتی را یادآور شد و تاکید کرد: باید به حساب کسانی که در داخل و خارج از دانشگاه در مقابل این تصمیم ایستاده بودند، رسید.

استاندار زنجان با بیان اینکه رئیس این دانشگاه پروفسور ثبوتی پس از 20 سال تغییر می کند، افزود: پرفسور ثبوتی شخصیت علمی بارز و برجسته ملی و فراملی است و عده ای نباید با اعمال نسنجیده، جهت دار و مغرضانه خود این چهره را خدشه دار کنند.

رئوفی نژاد، اقتدار و ایستادگی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران را در مورد عرصه های مختلف یادآور شد و افزود: امروز قلم به دستانی که همواره قلمشان نیشی زهرآگین برای نظام مقدس جمهوری اسلامی بوده است، آمده اند تا از هیاهو و اعتراضات برپا شده به نفع خود و علیه این نظام قلم فرسایی کنند.

وی تاکید کرد: در دفاع از نظام مقدس جمهوری اسلامی با هیچ کس به خصوص آنانی که حرمت شکنی و مرزشکنی می کنند، تعارف نداشته و نخواهیم داشت. با این افراد چه دانشجو چه دانشجونما باشند برخورد شده و با کسی تعارف نداریم . اینها که چند نفر بودند و اگر حتی چند صد نفر هم بودند بنده کار خودم را می کردم و رد می شدم.

رئوفی نژاد هدف و عقبه این حرکتها را سیاسی دانست و گفت: برپاکنندگان این هیاهو با این اقدامات در مقابل نظام قرار گرفته اند. حکم وزیر یک حکم قانونی و در چارچوب قوانین نظام است و کسی نباید در مقابل این حکم ایستادگی نماید.

استاندار زنجان، تجمع و ممانعت برخی دانشجویان دانشگاه تحصیلات تکمیلی در خصوص جابجایی پرفسور ثبوتی را یادآور شد و با انتقاد شدید از این رفتار دانشجویان افزود: همیشه عنوان می شد که این دانشگاه دانشگاهی سیاسی نیست ولی معلوم شد این دانشگاه دانشگاهی کاملا سیاسی و آن هم از آن نوع سیاسی است.

رئوفی نژاد با اذعان به اینکه شرایط پیش آمده در دانشگاه تحصیلات تکمیلی در هر زمانی و با معرفی هر شخصی امکان پذیر بود،  تاکید کرد: ایجاد چنین جوی در خور شخصیت برجسته و والای علمی نبود و من از وضعیت پیش آمده متاسف هستم.

وی عمر مدیریتی پرفسور ثبوتی را 40 سال و مدت ریاست وی بر این دانشگاه را 20 سال اعلام کرد و ادامه داد: پس از این دوران خدمتی، باید مراسمی با ابهت و در شان این شخصیت علمی برپا می شد که با شرایط پیش آمده متاسفانه شاهد این بودیم که این عمل صورت نگرفت.

رئوفی نژاد افزود:  پرفسور ثبوتی از چهره های مورد تکریم در داخل و خارج از کشور است ولی متاسفانه عده ای با این اقدامات چهره این شخصیت را ضایع می کنند و از این امر به دنبال بهره وری در جهت منافع خود هستند.

وی با تاکید بر اینکه تجربه ثابت کرده است این اقدامات ره به جایی نخواهد برد و در نظام جمهوری اسلامی جایگاهی نداشته و نخواهد داشت، افزود: کسانی در تهران نشسته اند و مسئولیت دارند و با مصاحبه های خود سعی در تغیر حکم وزیر دارند در حالیکه حکم قانونی است.

رئوفی نژاد عملکرد نمایندگان استان در خصوص تغیر پرفسور ثبوتی از ریاست دانشگاه تحصیلات تکمیلی را مورد انتقاد قرار داد و افزود: اینها وظیفه نمایندگی مردم را برعهده دارند و در چارچوب نظام فعالیت می کنند. آیا وظیفه نمایندگی مردم تحریک آنها است؟

همچنین سرپرست جدید دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان هم گفت: دانشگاه محلی برای گفتگو، ارائه ایده و نظرات مختلف علمی است.

رسول خدابخش از محبت دانشجویان نسبت به پرفسور ثبوتی تشکر و قدردانی کرد و افزود: پرفسور ثبوتی در این دانشگاه جایگاه ویژه‌ای دارد و حمایت دانشجویان از ایشان نشان از روابط عمیق پدر و فرزندی بین دانشجویان و رئیس سابق دانشگاه دارد.

وی تصریح کرد: امیدواریم امانتی که شهدای گرانقدر انقلاب اسلامی و هشت سال دفاع مقدس به ما سپرده‌اند به نحو مطلوب حافظ و نگهبان باشیم.

وی با ابراز خرسندی از وجود رابطه پدر و فرزندی بین دانشجویان و رئیس دانشگاه افزود: طبیعی است وقتی پدر بالای سر فرزندان خود نباشد دانشگاه اینگونه می شود و با همه این احوال باید از میهمان به نحو مطلوب پذیرایی کرد.

خدابخش تاکید کرد: مدیریت دانشگاه همراه با عشق و ارتباط پدر و فرزندی و دلسوزی است و دانشگاهی که این گونه نباشد دانشگاه نیست.

رئیس جدید دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان افزود: ما دانشگاهیان باید به گونه‌ای سنجیده و درست رفتار کنیم تا الگویی مطلوب برای جامعه و مردم باشیم.

لازم به ذکر است که پروفسور ثبوتی در این جلسه حضور نداشت.

دکتر یوسف ثبوتی رئیس سابق دانشگاه علوم پایه زنجان موسس و رئیس مرکز تحصیلات تکمیلی در علوم پایه زنجان از سال 1370 تاکنون بوده و همچنین عضو هیئت موسس انجمن فیزیک ایران، عضو هیئت موسس انجمن نجوم ایران، عضو شورای همکاریهای علمی و بین‌المللی وزارت فرهنگ و آموزش عالی نیز بوده است.

وی فعالیت های دیگری از جمله عضویت در جامعه منجمین آمریکا، انجمن بین‌المللی نجوم، هیئت مشاوران مجله علوم و تکنولوژی ایران، هیئت تحریریه مجله علوم و تکنولوژی ایران، هیئت مشاوران مجله فیزیک ایران، آکادمی علوم جهان سوم، فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران، شورای علمی مرکز بین‌المللی فیزیک نظری (تریست ایتالیا)، شورای عالی کتابخانه منطقه‌ای علوم و تکنولوژی شیراز نیز داشته است.

دکتر ثبوتی تاکنون توانسته است افتخارات زیادی از جمله مدال پژوهشی وزارت علوم در سال 1357، جایزه کتاب سال ریاست جمهوری اسلامی ایران در سال 1374، جایزه توآس در سال 2000، جایزه خوارزمی در سال 1379 و انتخاب به عنوان چهره ماندگار در سال 1380 را کسب کنند.

گفته می شود وزیر علوم طی احکامی یوسف ثبوتی را به عضویت هیئت ممیزه دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان و هیئت ممیزه مرکزی وزارت علوم منصوب کرده است.

رئیس سابق دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان با بیان اینکه من موسس این دانشگاه هستم و پس از 20 سال ریاست آن را تحویل می دهم گفت: قول می دهم با رفتن از دانشگاه علوم پایه زنجان به عنوان رئیس، آب از آب تکان نخورد و دانشگاه روال عادی خود را طی کند.

پروفسور یوسف ثبوتی در گفتگو با خبرنگار مهر دقایقی پس از انتشار حکم تغییر ریاست دانشگاه علوم پایه زنجان در پاسخ به اینکه آیا از سمت مسئولیت دانشگاه استعفا کردید یا برکنار شدید، افزود: تفاوتی نمی کند که برکنار شده باشم یا استعفا داده باشم دانشگاه روال عادی را می گذراند و هیئت علمی آن را می گرداند.

وی اظهار داشت: من موسس و مبتکر دانشگاه علوم پایه زنجان بودم و الان حدود 20 سال از آغاز به کار دانشگاه می گذرد.

رئیس سابق دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان درباره ادامه فعالیت خود به عنوان عضو هیئت علمی در دانشگاه گفت: امیدوارم تا چندی بعد این فعالیت ادامه داشته باشد.

وی هچنین در پاسخ به اینکه تا زمان بازنشستگی از فعالیتهای علمی چقدر فاصله دارید گفت: این سئوال را از من نپرسید وگرنه باید می گفتم 17 سال پیش اما در کل نمی توانم این موضوع را پیش بینی کنم.

به گزارش مهر،‌دکتر رسول خدابخش طی حکمی از سوی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری به عنوان سرپرست دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان منصوب شد.

دکترخدابخش عضو هیئت علمی دانشگاه ارومیه بوده و دارای دکترای فیزیک و تکنولوژی نیروگاه هسته ای است و پیش از این مسئولیت معاونت های دانشجویی، آموزشی و اداری مالی دانشگاه ارومیه را عهده دار بوده است.

کامران دانشجو طی نامه ای جداگانه از خدمات ارزنده دکتر یوسف ثبوتی - رئیس سابق دانشگاه علوم پایه زنجان تقدیر کرد.

(( انجمن نجوم آیتان زنجان حمایت کامل خود را از پروفسور یوسف ثبوتی، این چهره ماندگار و دوست داشتنی و افتخار جامعه علمی ایران و زنجان، به عنوان موسس و مدیر مرکز تحصیلات تکمیلی در علوم پایه زنجان اعلام میدارد.))

(( جهت شرکت در رای گیری نسبت به تغییر ریاست دانشگاه تحصیلات تکمیلی در علوم پایه زنجان به این وبسایت مراجعه نمایید.))

منبع: خبرگزاری مهر

اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل توانستند چهارمین قمر را به دور سیاره خرد یخی پلوتو کشف نمایند. این قمر کوچک جدید، که به طور موقت با نام ( شناخته میشود، به طور تصادفی در جستجوی هابل به منظور یافتن حلقه هایی به دور این سیاره خرد آشکار شد( P4

قدر این قمر 26+ است که درخشندگی حدود یک دهم قمر نیکس دارد. چنانچه میزان بازتاب پذیری سطح آن را برابر با شارون در نظر بگیریم (35%) در آن صورت قطر آن تنها 14 کیلومتر خواهد بود. اگر   این قمر جدید بسیار تیره تر از این مقدار باشد در آن صورت قطر آن میتواند حدود 40 کیلومتر نیز باشد. در هر صورت این قمر جدید کوچکترین قمری است که تاکنون به دور پلوتو کشف شده است. در مقام مقایسه، شارون، بزرگترین قمر پلوتو، 1043 کیلومتر قطر دارد و اقمار دیگر نیکس و هایدرا مابین 32 تا 113 کیلومتر قطر دارند

مارک شوآلتر از انستیتوی ستی که پروژه را هدایت کرده است می گوید: ((من این قابلیت هابل را که ما را قادر ساخت تا یک چنین جرم کوچکی را در فاصله ی بیش از 5 میلیارد کیلومتر با این وضوح رویت کنیم واقعا چشمگیر می بینم.))

تزکیبی از دو تصویر هابل که پلوتو و اقمارش را نشان میدهد.

این کشف یکی از نتایج کارهای در حال انجام به منظور پشتیانی از پروژه افق های نو ناسا است که قرار است در سال 2015 از میان منظومه پلوتو عبور کند. این ماموریت به منظور فراهم نمودن بینشی جدید درمورد دنیاهایی که در لبه ی منظومه شمسی قرار دارند طراحی شده است. نقشه برداری هابل از سطح پلوتو و کشف اقمار آن برای برنامه ریزی های هنگام ملاقات افق های نو با پلوتو و منظومه اش فوق العاده گرانبها است.

آلن استرن محقق ارشد پروژه افق های نو از دانشگاه بولدر در کلرادو میگوید: ((این یک کشف خارق العاده است. اکنون که ما پی برده ایم که پلوتو قمر دیگری دارد میتوانیم برای ملاقات های نزدیک کاوشگر افق های نو با آن برنامه ریزی کنیم.))

قمر جدید هر 32 روز یکبار به دور پلوتو میچرخد. فاصله این قمر از پلوتو حدود 59 هزار کیلومتر است و بنابراین بین مدار نیکس و هایدرا که در سال 2005 توسط هابل کشف شدند، قرار گرفته است. شارون در سال 1978 در رصدخانه نیروی دریایی آمریکا کشف شد و در سال 1990 با استفاده از هابل مشخص شد که جرمی جدا از پلوتو است. در حال حاضر تعداد کل اقمار منظومه شمسی 171 قمر است.

نمایی خیالی از منظومه اقمار پلوتو که در آن قمر جدید پلوتو هم به چشم میخورد.

دانشمندان باور دارند که منظومه اقمار پلوتو حاصل برخورد پلوتو با جرمی در اندازه ی یک سیاره در اوایل منظومه شمسی است. مواد متلاشی شده پرت شده به بیرون سرانجام با همدیگر آمیخته شده و منظومه اقمار پلوتو را تشکیل داده اند.

سنگ هایی که در طی ماموریت های آپولو از ماه به زمین آورده شده اند داشنمدان را به این نظریه رساند که برخوردی مشابه بین زمین و جرمی هم اندازه مریخ در 4/4 میلیارد سال پیش باعث به وجود آمدن ماه شده است. دانشمندان باور دارند که ذراتی که از اقمار پلوتو در نتیجه ی برخورد شهاب سنگ های بسیار کوچک آزاد شده اند، شاید حلقه هایی را در اطراف پلوتو ایجاد کرده باشند؛ اما هابل تاکنون نتوانسته است حلقه ای را به دور این سیاره خرد بیابد. این مشاهده شگفت آور یادآور توانایی هابل به عنوان رصدخانه ای که قادر به انجام کشفیات متحیرکننده و در عین حال برنامه ریزی نشده در زمینه های مختلف علم نجوم است، می باشد.

  قمر جدید پلوتو ابتدا در تصویر تهیه شده توسط دوربین میدان دید باز شماره 3 هابل در 7 تیرماه مشاهده شد. وجود این قمر در تصاویر بعدی هابل که در 12 و 27 تیر تهیه شدند تایید شد. قمر جدید پلوتو هنگامی کشف شد که پلوتو در مقابله و فاصله بیش از 31 واحد نجومی از زمین قرار داشت. این قمر در تصاویر قبلی هابل از پلوتو دیده نشده بود، چرا که نوردهی این تصاویر کمتر بود. این احتمال وجود دارد که این قمر در تصاویر سال 2006 همچون لکه ای بسیار کمنور ظاهر شده اما به علت مبهم بودن از آن چشم پوشی شده بود.

اما در مورد نام این قمر جدید بسیاری با نام سربرس Cerberus موافق هستند که در اساطیر یونان باستان سگ سه سری بود که از دنیای مردگان زیرزمینی پلوتو مراقبت میکرد. اگر نام خاصی را مد نظر دارید میتوانید در نظرسنجی غیر رسمی که در اینجا و اینجا در این زمینه برگزار میشود اعلام نمایید. البته خیلی انتظار نداشته باشید که نامی که برمی گزینید مورد توجه اتحادیه بین المللی نجوم قرار گیرد! شاید آنها از قبل نام مورد نظرشان را انتخاب کرده باشند.

منبع: ناسا

.

به نظر می آید راه تلسکوپ فضایی جیمز وب، که مدتهاست از آن به عنوان جانشین تلسکوپ فضایی هابل یاد میشود، در رسیدن به سکوی پرتاب راهی پر فراز و نشیب و سنگلاخی است.

سال گذشته یک هیئت بررسی کننده ی خبره پی بردند که پروژه ساخت جیمز وب مملو از برنامه ریزی های اشتباه، مدیریت هزینه های ضعیف و خوش بینی های بیش از اندازه در مورد چالش های فنی که این پروژه با آن روبه روست می باشد. این پروژه به قدری پر هزینه تر از پیش بینی ها و عقب تر از برنامه بوده است که طبق اطلاعات مندرج در این گزارش تنها تزریق بیش از 500 میلیون دلار پول اضافه در طی دو سال آینده میتواند از تعویق تاریخ پرتاب آن به سال 2018 جلوگیری کند.

اما این اتفاق تاکنون نیفتاده است و هرچند که تاکنون هیچ خبر رسمی در این مورد منتشر نشده است، اما چارلز بولدن رئیس ناسا در آوریل گذشته تایید کرد که با گذشت زمان تعویق پرتاب تا سال 2018 بیشتر و بیشتر متعارف به نظر می آید.

اما اکنون نگرانی جدید در مورد جیمز وب این است که شاید آینه 6/5 متری این رصدخانه ی عظیم فضایی هیچگاه نور را نبیند.

تصویری خیالی از تلسکوپ فضایی جیمز وب پس از تکمیل.

روز گذشته کمیته اختصاص بودجه مجلس آمریکا از طرح مخارجش برای سال مالی آینده رونمایی کرد. در این طرح به جای تزریق بودجه ی لازم برای سرعت بخشیدن به پروژه جیمز وب، کنگره به دنبال کاهش شدید بودجه ناسا است. کنگره پیشنهاد بودجه 16/8 میلیارد دلاری را برای سال مالی 2012 ارائه داده که 1/6 میلیارد از بودجه سال گذشته و 1/9 میلیون از بودجه ی پیشنهادی رئیس جمهور اوباما کمتر است. بدتر از همه اینکه کمیته ی مجلس به طور صریح خواستار خاتمه ی پروژه جیمز وب شده است.

این یک خبر شوکه کننده و غیرمنتظره برای گام بعد از هابل است، که قرار است تا اواخر این دهه به فعالیتش پایان دهد. مارشا اسمیس، تحلیلگر باتجربه ی سیاست های فضایی در این باره میگوید: ((در این دوره ی سخت تصویب بودجه، تقلیل بودجه ی درخواستی کاملا مورد انتظار بود اما نه به این اندازه.)) این کمیته از آنجایی قصد یک چنین کاهش شدیدی در بودجه را دارد که تا اندازه ای میداند که کنگره بیشتر علاقه مند است تا ناسا برای ایجاد سیستم های پرتاب به فضا که قادر به فرستادن انسان به ورای مدار زمین باشد تلاش کند. از همین رو بودجه سال 2012 شامل 1/9 میلیون دلار برای هموار کردن انجام این کار است.

با قطر بیش از 6/5 متر، آینه ی اصلی تلسکوپ فضایی جیمز وب بیش از 2/5 برابر آینه ی تلسکوپ فضایی هابل اندازه دارد.

در همین اثنا، ساخت تلسکوپ فضایی جیمز وب همچنان در حال ادامه است و تاکنون تیم انجام پروژه به چندین مرحله ی فنی مهم رسیده اند. هفته گذشته، اعلام شد که متخصصان کار صیقل دادن آینه های برلیوم را به پایان برده اند. طبق اظهارات ناسا بیش از 75 درصد قطعات این تلسکوپ یا ساخته شده و در مرحله ی آزمایش است و یا اینکه در حال ساخت می باشد.

اگرچه اخترشناسان امیدوار به کشف های بزرگی که جیمز وب قطعا قادر به انجام آنها خواهد بود هستند و هم اکنون در حال طراحی سیستم های زمینی جدید به منظور تکمیل این فرآیند می باشند؛ در عین حال در مورد برچسب قیمت این تلسکوپ که اکنون 6/2 تا 6/8 میلیارد دلار تخمین زده میشود و میتواند بودجه ای که ناسا میتواند از آن برای ساخت یک کاوشگر بسیار خوب استفاده کند را ببلعد، نگران هستند.

تاکنون هیچگونه واکنش رسمی از طرف ناسا و یا دولت اوباما در باب نگرانی از این کاهش بودجه اعلام نشده است. اما این تنها یکی از مراحل نبرد خسته کننده بر سر بودجه ی فدرال است. علاوه بر اینها ناسا متحد قدرتمندی با نام سناتور باربارا میکولسکی از مریلند دارد که یک حمایت کننده ی استوار از مرکز فضایی گادارد ناسا در این ایالت است. این مرکز فضایی مجری پروژه جیمز وب است. اما آنچیزی که واضح است این است که این پروژه همچون یک میله ی برق گیر در بحث در مورد مسائل جاری ناسا در ماه های آینده عمل خواهد کرد.

منبع: Skyandtelescope.com

موفقیت خانم مژده رضایی، از اعضای فعال انجمن نجوم آیتان زنجان، در آزمون مرحله دوم المپیاد کشوری نجوم را تبریک عرض نموده و آرزومند موفقیت های بیشتر در عرضه های مختلف برای ایشان هستیم.

لیست پذیرفته شدگان در مرحله دوم المپیادهای کشوری در سال 1390

انجمن نجوم آیتان زنجان

این یک داستان عبرت آموز در مورد فردی است که با احتیاط کامل از ابزار رصدی اش استفاده میکرد اما با مراقبت کامل هم نتوانست از آتش گرفتن تلسکوپش جلوگیری کند.

برخی از شما شاید مایک لینچ را که یکی از خوش ذوق ترین منجمان آماتور آمریکاست بشناسید. او مکررا برنامه های رصدی شبانه در شهر محل اقامتش یعنی مینیاپولیس برگزار میکند. او نویسنده چندین کتاب رصدی، روزنامه نگار علمی و همچنین دارای یک وبسایت است که میتوانید در اینجا ببینید. شاید جالب باشد که بدانید مایک نزدیک به 30 سال است که هواشناس یک ایستگاه رادیویی است.

این تصویری از تلسکوپ 14/5 اینچی مایک لینچ در روزهای خوشی اش است! این تلسکوپ نقش زیادی در برنامه های رصدی و کلاس های او ایفا میکرد.

چندی پیش مایک پس از آن که شب گذشته با تلسکوپ 14/5 اینچ دابسونی استارمسترش به رصد آسمان پرداخته بود به سمت ایستگاه رادیو حرکت کرد. او تلسکوپ را در ایوان پشت منزلش قرار داد و از آنجائیکه برای بردن تلسکوپ به داخل منزلش بسیار خسته بود برای صرفه جویی در زمان تیوب تلسکوپ را در وضعیت افقی قرار داد، روی آن را پوشاند و درپوش چشمی را روی آن قرار داد تا از جمع شدن شبنم در اطراف و ورود آن به درون تلسکوپ جلوگیری کند. به نظر می آید که مایک همه کارها را مطابق روش معمول انجام داده است، این طور نیست؟

اما صبح روز بعد همسر مایک در حالیکه از کوره در رفته بود با لینچ تماس گرفت. او گفت: ((تلسکوپت همین الان در حال انفجار است و مقر آن در آتش میسوزد.)) مایک با اضطراب به سرعت خود را به خانه رساند تا تلسکوپش را در حالیکه به سمت آسمان نشانه رفته بود ببیند. تقریبا به غیر از اسکلت سوخته ی تلسکوپ چیز دیگری باقی نمانده بود.

خیلی طول نکشید که مایک بداند چه اتفاقی برای تلسکوپش افتاده است.

یک انطباق کوتاه و عجیب با خورشید باعث آتش گرفتن تلسکوپ شد و چیزی جز جنازه ی سوخته ی آن باقی نگذاشت.

باد کاور تلسکوپ را با خود برده بود. تلسکوپ در وضعیت افقی قفل شده بود اما همین باد باعث شده بود تلسکوپ از دنده بیرون بیفتد و در وضعیت قائم و متاسفانه رو به جنوب شرق قرار گیرد! چندی پس از آن خورشید صبحگاهی دقیقا از مقابل آینه تلسکوپ عبور کرده بود. عجب شانسی! هنگامی که این اتفاق افتاد، بقیه ی حوادث هم پشت سر آن روی داد: ابتدا در پوش چشمی تلسکوپ آتش گرفت و خیلی زود نیمه ی بالایی تلسکوپ زیر شعله های آتش سوخت. هند کنترلر، محل قرارگیری چشمی ها و فایندر تلسکوپ به طور کامل محو شدند!

خوشبختانه همسر مایک موفق شد تا آتشی ترین صحنه ی زندگی اش را ببیند و پس از تماس با آتش نشانی از گسترش آتش جلوگیری و خسارت را محدود به مقر و خود تلسکوپ بکند. مایک می گوید: ((خوشبختانه تلسکوپ من بیمه بود! و بیمه خسارت آن را جبران خواهد کرد. اما باید بگویم احساس بدی در این مورد دارم.)) البته خود مایک اضافه میکند که احساسش نسبت به اینکه خورشید تلسکوپ او را از بین برد خیلی بدتر است!

احتمالا اگر این ویدیو را از آتش گرفتن تلسکوپ مایک ببینید خود را عقب خواهید کشید و زیر لب خواهید خندید!

منبع: اسکای اند تلسکوپ