اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل توانستند چهارمین قمر را به دور سیاره خرد یخی پلوتو کشف نمایند. این قمر کوچک جدید، که به طور موقت با نام ( شناخته میشود، به طور تصادفی در جستجوی هابل به منظور یافتن حلقه هایی به دور این سیاره خرد آشکار شد( P4
قدر این قمر 26+ است که درخشندگی حدود یک دهم قمر نیکس دارد. چنانچه میزان بازتاب پذیری سطح آن را برابر با شارون در نظر بگیریم (35%) در آن صورت قطر آن تنها 14 کیلومتر خواهد بود. اگر این قمر جدید بسیار تیره تر از این مقدار باشد در آن صورت قطر آن میتواند حدود 40 کیلومتر نیز باشد. در هر صورت این قمر جدید کوچکترین قمری است که تاکنون به دور پلوتو کشف شده است. در مقام مقایسه، شارون، بزرگترین قمر پلوتو، 1043 کیلومتر قطر دارد و اقمار دیگر نیکس و هایدرا مابین 32 تا 113 کیلومتر قطر دارند
مارک شوآلتر از انستیتوی ستی که پروژه را هدایت کرده است می گوید: ((من این قابلیت هابل را که ما را قادر ساخت تا یک چنین جرم کوچکی را در فاصله ی بیش از 5 میلیارد کیلومتر با این وضوح رویت کنیم واقعا چشمگیر می بینم.))
تزکیبی از دو تصویر هابل که پلوتو و اقمارش را نشان میدهد.
این کشف یکی از نتایج کارهای در حال انجام به منظور پشتیانی از پروژه افق های نو ناسا است که قرار است در سال 2015 از میان منظومه پلوتو عبور کند. این ماموریت به منظور فراهم نمودن بینشی جدید درمورد دنیاهایی که در لبه ی منظومه شمسی قرار دارند طراحی شده است. نقشه برداری هابل از سطح پلوتو و کشف اقمار آن برای برنامه ریزی های هنگام ملاقات افق های نو با پلوتو و منظومه اش فوق العاده گرانبها است.
آلن استرن محقق ارشد پروژه افق های نو از دانشگاه بولدر در کلرادو میگوید: ((این یک کشف خارق العاده است. اکنون که ما پی برده ایم که پلوتو قمر دیگری دارد میتوانیم برای ملاقات های نزدیک کاوشگر افق های نو با آن برنامه ریزی کنیم.))
قمر جدید هر 32 روز یکبار به دور پلوتو میچرخد. فاصله این قمر از پلوتو حدود 59 هزار کیلومتر است و بنابراین بین مدار نیکس و هایدرا که در سال 2005 توسط هابل کشف شدند، قرار گرفته است. شارون در سال 1978 در رصدخانه نیروی دریایی آمریکا کشف شد و در سال 1990 با استفاده از هابل مشخص شد که جرمی جدا از پلوتو است. در حال حاضر تعداد کل اقمار منظومه شمسی 171 قمر است.
نمایی خیالی از منظومه اقمار پلوتو که در آن قمر جدید پلوتو هم به چشم میخورد.
دانشمندان باور دارند که منظومه اقمار پلوتو حاصل برخورد پلوتو با جرمی در اندازه ی یک سیاره در اوایل منظومه شمسی است. مواد متلاشی شده پرت شده به بیرون سرانجام با همدیگر آمیخته شده و منظومه اقمار پلوتو را تشکیل داده اند.
سنگ هایی که در طی ماموریت های آپولو از ماه به زمین آورده شده اند داشنمدان را به این نظریه رساند که برخوردی مشابه بین زمین و جرمی هم اندازه مریخ در 4/4 میلیارد سال پیش باعث به وجود آمدن ماه شده است. دانشمندان باور دارند که ذراتی که از اقمار پلوتو در نتیجه ی برخورد شهاب سنگ های بسیار کوچک آزاد شده اند، شاید حلقه هایی را در اطراف پلوتو ایجاد کرده باشند؛ اما هابل تاکنون نتوانسته است حلقه ای را به دور این سیاره خرد بیابد. این مشاهده شگفت آور یادآور توانایی هابل به عنوان رصدخانه ای که قادر به انجام کشفیات متحیرکننده و در عین حال برنامه ریزی نشده در زمینه های مختلف علم نجوم است، می باشد.
قمر جدید پلوتو ابتدا در تصویر تهیه شده توسط دوربین میدان دید باز شماره 3 هابل در 7 تیرماه مشاهده شد. وجود این قمر در تصاویر بعدی هابل که در 12 و 27 تیر تهیه شدند تایید شد. قمر جدید پلوتو هنگامی کشف شد که پلوتو در مقابله و فاصله بیش از 31 واحد نجومی از زمین قرار داشت. این قمر در تصاویر قبلی هابل از پلوتو دیده نشده بود، چرا که نوردهی این تصاویر کمتر بود. این احتمال وجود دارد که این قمر در تصاویر سال 2006 همچون لکه ای بسیار کمنور ظاهر شده اما به علت مبهم بودن از آن چشم پوشی شده بود.
اما در مورد نام این قمر جدید بسیاری با نام سربرس Cerberus موافق هستند که در اساطیر یونان باستان سگ سه سری بود که از دنیای مردگان زیرزمینی پلوتو مراقبت میکرد. اگر نام خاصی را مد نظر دارید میتوانید در نظرسنجی غیر رسمی که در اینجا و اینجا در این زمینه برگزار میشود اعلام نمایید. البته خیلی انتظار نداشته باشید که نامی که برمی گزینید مورد توجه اتحادیه بین المللی نجوم قرار گیرد! شاید آنها از قبل نام مورد نظرشان را انتخاب کرده باشند.
منبع: ناسا
.
ثبت نام در اشتراک گذاری این نظر
