به نظر می آید مدت ها از روزهایی که کشف یک قمر جدید به دور سیاره ای تحسین و توجه همگان را جلب میکرد گذشته باشد.
بر طبق اعلام اتحادیه جهانی نجوم چند منجم توانسته اند دو قمر کوچک به دور سیاره مشتری بیابند. در مورد مشخصات این دور قمر در ادامه توضیحاتی خواهم داد. اما باید اعتراف کنم که این خبر خیلی دیر بر روی سایت قرار گرفته است. از اعلام خبر کشف این دو قمر حدودا یک ماه میگذرد و در این حالیست که در خبر قرار گرفته بر روی وبسایت اتحادیه جهانی نجوم نیز ذکر شده است که این کشف حدود 10 ماه پیش و هنگامی انجام گرفته است که مشتری در نزدیکترین مقابله اش با زمین در فاصله بین سال های 1963 تا 2022 قرار داشت.
در هر صورت این دو قمر جدید (اس 2010 جی 1) و (اس 2010 جی 2) نامیده شده اند. رابرت جاکوبسن، مارینا بروزوویچ، برت گلدمن، مایکل الکساندرسن اولین قمر را در تصاویر تهیه شده از مشتری توسط تلسکوپ 5 متری رصدخانه هیل در کالیفرنیا در هفتم سپتامبر سال گذشته کشف نمودند. تصاویر تایید کننده در شب پس از کشف، و سپس در طی چندین ماه مشاهده توسط کریستین ویلت با استفاده از تلسکوپ کانادا- فرانسه- هاوایی واقع بر روی قله ماناوکیای هاوایی تهیه شدند. اما داستان کشف قمر دوم تا حدودی برعکس است. ویلت قمر دوم را در 8 سپتامبر با استفاده از تلسکوپ سی اف ایچ تی کشف نمود و پس از آن منجمان رصدخانه پالومار آن را توسط تصاویری که شب پیش از کشف تهیه کرده بودند تایید کردند.
هر دو این اقمار بسیار کوچک هستند: (اس 2010 جی 1) تنها 2 کیلومتر قطر دارد و قدر آن در هنگام کشف 23/3+ بود. (اس 2010 جی 2) اندازه ای معادل نصف قمر اول دارد و قدر آن هنگام کشف 23/9+ بود. هر دو قمر در مدارهایی نامنظم به دور مشتری میگردند. شیب و خروج از مرکز بسیار زیاد مدار این دو قمر باعث میشود که آنها در جهت های عکس جهت چرخش مشتری به دور خودش و سایر اقمار بزرگ آن به دور مشتری بگردند. در واقع این دو قمر حرکت رو به عقب دارند.
از همین جا میتوان دریافت که این دو جرم کوچک در حین سرگردانی در منظومه شمسی اسیر گرانش غول منظومه شمسی شده اند. همانطور که اسکات شپارد متخصص سیارات بیرونی منظومه شمسی اشاره میکند، مشتری توسط خانواده های گوناگونی از اقمار کوچک نامنظم احاطه شده است که احتمالا باقیمانده اجرام بزرگتر با حرکت عقب گرد هستند که دچار تصادم های از روبه رو شده و به تکه های کوچک تقسیم شده اند.
بسیاری از اقمار گسترده ی مشتری به قدری دور هستند که حتی با فضاپیمایی در نزدیکی مشتری هم قابل شناسایی نیستند. این نما از هیمالیا، درخشان ترین قمر از این دست توسط کاوشگر کاسینی در 19 دسامبر سال 2000 از فاصله 4/4 میلیون کیلومتری تهیه شده است.
در نهایت (اس 2010 جی 1) و (اس 2010 جی 2) صاحب نامهایی اساطیری خواهند شد اما به نظر نمی آید که این اتفاق خیلی زود بیفتد. مجموعه ای از اقمار مشتری که در سال 2003 کشف شدند همچنان منتظر نظر گروه استخراج نام برای سیستم های سیاره ای اتحادیه جهانی نجوم هستند تا به کشف اعقاب و گذشته مبهم و سایر منسوبات افسانه ای پادشاه سیارات بپردازند و در نهایت اسامی مناسبی برای اقمار این سیاره ی بارور بیابند!
در ضمن، با کشف این اقمار جدید اکنون تعداد اقمار مشتری به عدد 65 رسید که در رقابت برای کسب عنوان بیشترین تعداد اقمار منظومه شمسی اندکی آن را بالاتر از زحل با 62 قمر قرار میدهد. در حال حاضر تعداد کل اقمار منظومه شمسی 171 عدد است که در این میان هفت قمر متعلق به سیارات خرد پلوتو، اریس و هااومئا هستند. لیست اقمار منظومه شمسی را میتوانید در اینجا چک کنید.
منبع: Skyandtelescope.com
ثبت نام در اشتراک گذاری این نظر
